Een dunne lijn

Ken je dat gevoel? Dat je zo goed bezig bent met lijnen, sporten of gezond eten, dat je na een ‘misstap’ helemaal teleurgesteld bent? De lijn tussen ontspannen aan je gezondheid werken en obsessief fit willen zijn kan soms heel dun zijn. Bij mij wel althans. Want uiteindelijk wil je graag resultaat zien en een stijgende lijn (of juist dalende lijn van gewicht in kg) zien. Hier een balans in vinden kan soms een hele opgave zijn, want een foutje in je routine kan voor een hele slechte bui zorgen.

Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat je met jezelf afspreekt drie keer in de week te sporten, deels om aan je conditie te werken en deels omdat je die drie kilo teveel nog even voor je vakantie kwijt wilt raken. De eerste twee weken van juni heb je braaf elke week drie keer in de sportschool gedaan. Twee keer krachttraining en een les Zumba. Je voelt je al wat fitter en je bent al een kilo kwijt. Maar er komt nu een drukke week aan en je kan deze week maar één keer in plaats van drie. Plotseling voel je je schuldig en baal je van jezelf. “Wat een slechte week was dit.” En teleurgesteld in jezelf sluit je de week af.

Of misschien volg je al twee maanden een streng dieet: je eet geen koolhydraten en al helemaal geen suikers, omdat je heel wat kilo’s wil afvallen. Maar het afgelopen weekend was het super mooi weer en je vader was jarig. Je ging met je hele familie barbecuen en je hebt een paar sneetjes stokbrood met kruidenboter en een magnum na gegeten. Met een schuldgevoel en het gevoel dat je zwaar gefaald hebt wordt je maandags wakker. “Wat een loser ben ik, ik kan niet eens van stokbrood afblijven!” Met een naar gevoel begin je de nieuwe week.

Ik at de eerste tien dagen van juni geen (geraffineerde) suikers, omdat ik me bewust wilde worden van mijn suikerinname, (lees hier meer). Na deze tien dagen had ik het voornemen dat ik mijn suikers weer rustig op zou bouwen, in de vorm van fruit, rijst en volkoren brood. Maar dit ging niet helemaal goed, ik at boterkoek en mergpijp op dag 11. Voor mijn gevoel was ik weer helemaal terug bij af en dacht ik: “ik had die suikerdetox net zo goed niet kunnen doen.” Met een teleurgesteld (en misselijk) gevoel lag in die avond in bed. Loser.

Nu, twee weken later, kan ik er rationeel op terug kijken. Die mergpijp was zo erg nog niet, net zoals die sneetjes stokbrood niet uitmaakte en die week waarin je maar één keer sportte. Al die tijd ervoor ging het toch super goed? Ik heb tien dagen suikervrij geleefd en drink nu geen thee met suiker, icetea en appelsap meer, dat is toch een overwinning? Je ging voor de drukke week heel veel sporten, die keren zijn niet verloren, het vet dat je daar verbrandt hebt blijft er af en die conditie die je hebt opgebouwd blijft gewoon. En voor die barbecue was je toch goed bezig? Met drie sneetjes stokbrood en een magnum kom je niet plotseling weer twee kilo aan.

Je moet ook genieten van het leven, van vrije tijd en van lekker eten. Een keer een misstap maken is heel menselijk en bepaalt niet de rest van de goede perioden. Van een keer in de week een salade eten val je niet af, net zo als dat je van een keer een taartje eet ook niet meteen aankomt. Je hebt jezelf hele strenge regels op gelegd, niemand anders. Probeer af en toe ontspannen te zijn, want alleen zo blijft het leuk. Alleen op die manier hoef je niet teleurgesteld in jezelf te zijn en wordt het op de lange termijn een stuk leuker én makkelijker om aan je gezondheid te werken. Dus:

Schermafbeelding 2016-06-22 om 16.09.17

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s